Inicjatywa Stop Wojnie

Żadnej krwi niewinnych cywili za ropę dla "Unocalu"Busha, "Esso" i "Exxon-Mobilu" Rockefellera, "Halliburtonu" Cheneya oraz "Chevron-Texaco" Condie Rice!

Inicjatywa STOP Wojnie tel. 0 600 599 306 E-mail O nas Mirror site - www.irak.pl

Żydzi rezygnują z obywatelstwa izraelskiego w proteście przeciw agresywnej polityce Izraela

Imperium USA podobne do rzymskiego + mini-imperium izraelskie

Kto naprawdę wygrał wojnę?
Uri Avnery

Uri Avnery jest centrolewicowym, izraelskiem dziennikarzem. Jest członkiem izraelskiego stowarzyszenia Gush Shalom (www.gush-shalom.org), grupującego zwolenników pokoju opartego na dekolonizacji i sprawiedliwości. Poniższy artykuł został opublikowany przez amerykańskie pismo Counterpunch 12 kwietnia 2003 roku.

Paul Wolfowitz, Manifestacja pro-izraelska w Waszyngtonie, kwiecień 2002.

Modnie jest teraz mówić o tym jak będzie wyglądać "nazajutrz". Ale pomówmy o tym jaka będzie najbliższa noc. Po zakończeniu wojny w Iraku, świat stanie wobec dwóch decydujących faktów: po pierwsze miażdżąca przewaga amerykańskich broni może wygrać z każdym narodem na świecie, choćby najbardziej walecznym; po drugie niewielka grupa, która wymyśliła tę wojnę - sojusz fundamentalistów chrześcijańskich z żydowskimi neokonserwatystami - wygrała jeszcze więcej, bo będzie teraz kontrolować Waszyngton właściwie bez ograniczeń.

Kombinacja tych dwóch faktów stanowi teraz największe niebezpieczeństwo dla świata i szczególnie dla Bliskiego Wschodu, narodów arabskich i przyszłości Izraela. Ów sojusz jest wrogiem pokojowych rozwiązań, wrogiem arabskich rządów, narodu palestyńskiego i izraelskiego obozu pokoju.

Ta grupa nie marzy tylko o stworzeniu imperium amerykańskiego podobnego do imperium rzymskiego, ale też o mini-imperium izraelskim, pod kontrolą skrajnej, nacjonalistycznej prawicy i kolonistów. Chce zmiany rządów we wszystkich krajach arabskich.

Stworzy nieustanny chaos w całym regionie, chaos o nieprzewidzialnych konsekwencjach. Jej mentalny świat jest mieszaniną ideologicznego oszołomienia z brudnymi materialistycznymi interesami, amerykańskiego patriotyzmu i prawicowego syjonizmu. To niebezpieczna mikstura. Jest w niej coś z ducha Ariela Szalona, człowieka, który zawsze miał gigantyczne plany zmiany całości regionu, mieszankę twórczej wyobraźni (sic), zwykłego szowinizmu i prymitywnej wiary w brutalną siłę.

Kto wygrał?

Grupa neokonserwatystów. Grupa zwarta, prawie wszyscy jej członkowie są Żydami. Trzyma kluczowe stanowiska w administracji Busha jak też w ciałach doradczych, które odgrywają ważną rolę w formułowaniu polityki amerykańskiej w rządzie i artykułach redakcyjnych najbardziej wpływowych gazet. Przez wiele lat była to grupa marginalna, która radykalizowała prawicę we wszystkich dziedzinach.

Walczyła między innymi przeciwko legalnemu przerywaniu ciąży, homoseksualistom i pornografii. Kiedy Beniamin Netaniahu objął władzę w Izraelu poradziła mu walkę z Arabami.

Jej wielka chwila nadeszła wraz z zawaleniem się WTC. Amerykańska publiczność i politycy byli w szoku, kompletnie zdezorientowani, niezdolni do zrozumienia zmienionego świata.

Neokonserwatyści byli jedyną grupą, która miała gotowe wytłumaczenie i nawet rozwiązanie. Już w dziewięć dni po. William Bristol (syn założyciela grupy Irvinga Kristola) opublikował "List otwarty do prezydenta Busha", wyjaśniający, że nie wystarczy zniszczyć siatkę Ossamy ben Ladena, że trzeba też "pozbawić władzy Saddama Husajna" i "ukarać" Syrię i Iran za popieranie libańskiego Hezbollahu.

List opublikowano w Weekly Strandart, piśmie założonym przez Kristola za pieniądze ultraprawicowego magnata prasowego Ruperta Murdocha, który "oferował dla sprawy" 10 milionów dolarów. Podpisało go 41 najbardziej wpływowych neokonserwatystów jak Norman Podhoretz, Żyd niegdyś lewicowy, który stał się ikoną skrajnej prawicy, wydawca prestiżowego Encounter Magazine, Frank Gaffney z Center for Security Studies, Robert Kagan, również z Weekly Standard, Charles Krauthammer z Washington Post i oczywiście Richard Perle.

Perle jest tu postacią kluczową. Do niedawna był szefem Defence Policy Board amerykańskiego departamentu obrony, do którego należą też Elliot Cohen i Devon Cross. Perle jest też dyrektorem izraelskiego Jerusalem Post, własności skrajnej, syjonistycznej prawicy. Jest kluczowym członkiem wpływowej grupy skrajnej prawicy American Enterprise Institute. Niedawno musiał zrezygnować ze swej posady w Pentagonie gdy ujawniono, że pewna prywatna korporacja obiecała mu milion dolarów za korzyści z jego wpływu na rząd.

Ten list był faktycznie początkiem wojny w Iraku. Został bardzo dobrze przyjęty przez administrację Busha, w której członkowie grupy zajmowali już decydujące posady. Paul Wolfowitz, ojciec wojny, jest numerem dwa departamentu obrony, w którym inny przyjaciel Perlea Douglas Feith, kieruje Pentagon Planning Board. John Bolton jest podsekretarzem w departamencie stanu. Elliot Abrams, odpowiedzialny za Bliski Wschód w Radzie Bezpieczeństwa Narodowego, był osobiście zamieszany w skandal Irangate (amerykańska broń dostarczna Iranowi za pośrednictwem Izraela w zamian za pieniądze z kokainy, którymi za swoją broń płacili contras w Nikaragui).

Główny bohater tamtej afery, pułkownik Oliver North jest członkiem Jewish Institute for Natonal Security Affair (JINSA), głównej organizacji wpływów żydowskich w Stanach Zjednoczonych, tak jak Michael Ledeen, inny bohater skandalu. Ledeen promuje wojnę totalną, nie tylko przeciwko Irakowi, ale też przeciwko innym wrogom Izraela Iranowi, Syrii, Arabii Saudyjskiej i Autonomii Palestyńskiej.

Dov Zakhein jest audytorem Pentagonu. Większość tych ludzi, wraz z wiceprezydentem Dickiem Cheneyem i sekretarzem obrony Donaldem Rumsfeldem, jest zrzeszona w Project for the New American Century (Projekt na rzecz Nowego Amerykańskiego Wieku), który opublikował swój program w 2002 roku "utrzymania i rozszerzenia Amerykańskiego Pokoju", który oznacza kontrolę całej planety.

Meyrav Wurmser (Meyrav to teraz bardzo modne imię w Izraelu) jest dyrektorką Center for Middle East Policy w Hudson Institute. Pisze do Jeruzalem Post i jest współzałożycielką izraelskiego MEMRI (Middle East Media Research Institute), który był autorem fałszerstw w irackim raporcie Tonyego Blaira (skandal z lutego tego roku) i jest (według Guardiana) agendą Mossadu. Mąż Meyrav, David Wurmser, jest szefem Badań Bliskowschodnich w American Enterprise Institute Perlea.

Do grupy należy też Dennis Ross, który przez lata zajmował się "procesem pokojowym" z ramienia administracji Stanów Zjednoczonych. We wszystkich ważniejszych miediach są ludzie związani z grupą, jak William Safire z New York Times, człowiek kompletnie zahipnotyzowany przez Sharona, czy Charles Krauthammer z Washington Post. Inny przyjaciel Perlea Robert Bradley jest wydawcą Wall Street Journal. Przemówienia Busha czy Cheneya wydają się pochodzić prosto z ust Sharona gdyż ich redaktorzy Joseph Shattan, Mathew Scully i John McConnel to neokonserwatyści, tak jak dyrektor gabinetu Cheneya Lewis Libby. Olbrzymi wpływ tej w większości żydowskiej grupy wywodzi się ze ścisłego sojuszu z chrześcijańskimi fundamentalistami ze skrajnej prawicy, którzy kontrolują Partię Republikańską. Głównymi gwiazdami są tam teleewangelista Jerry Falwell z Moral Majority, który dostał prywatny odrzutowiec od Menahema Begina, oraz Pat Robertson z Christain Coalition i Christian Broadcasting Network, które finansują Chrześcijańską Ambasadę J.W. van der Hoevena w Jerozolimie, grupę popierającą żydowską kolonizację ziem palestyńskich.

Obie grupy łączy fanatyczne oddanie ideologii izraelskiej skrajnej prawicy. Widzą oni wojnę w Iraku jako walkę Dzieci Światła (the Children of Light) , które symbolizują Amerykę i Izrael z Dziećmi Ciemności (the Children of Darkness) (Arabowie i muzułmanie). Żaden z tych faktów nie jest zresztą objęty tajemnicą. Na temat tej walki pisano w tuzinach artykułów w amerykańskiej i światowej prasie. Członkowie grupy są z siebie dumni.

Generał-syjonista

Człowiek, który symbolizuje to zwycięstwo to generał Jay Garner, wyznaczony na szefa administracji powojennego Iraku. To nie jest jakiś anonimowy generał wybrany przypadkiem. Garner jest partnerem ideologicznym Paula Wolfowitza i neokonserwatystów. Dwa lata temu, wraz z 26 innymi oficerami armii amerykańskiej podpisał list JINSA wychwalający armię izraelską za "spokojne zachowanie wobec morderczej przemocy Autonomii Palestyńskiej" co było nowością dla izraelskich środowisk pokojowych.

Garner twierdził, że "silny Izrael jest atutem, na którym powinni oprzeć się amerykańscy politycy i planiści wojskowi".

W czasie pierwszej wojny w Zatoce wychwalał rakiety Patriot, które akurat wtedy poniosły raczej porażkę. Po zakończeniu służby w 1997 stał się (co za niespodzianka) handlarzem bronią, wyspecjalizowanym głównie w rakietach. Zebrał dużo kontraktów Pentagonu. W tym roku dostał kontrakty na półtora miliarda (!) dolarów i jeszcze umowę na instalację Patriotów w Izraelu. W konsekwencji nie może być lepszego kandydata na szefa irackiej administracji, szczególnie w momencie gdy szykują się miliardowe kontrakty na odbudowę Iraku, finansowane ze sprzedaży irackiej ropy.

Nowa Deklaracja Balfoura.

Ideologia grupy wzywająca do powstania światowego imperium amerykańskiego i Wielkiego Izraela przypomina nam coś z przeszłości. Deklaracja Balfoura z 1917 roku, która obiecywała Żydom ojczyznę-matkę w Palestynie miała dwóch rodziców. Matką był chrześcijański syjonizm (wśród jego największych głosicieli byli Lord Palmerston i Lord Shaftesbury, jeszcze na długo przed żydowskim ruchem syjonistycznym), a ojcem brytyjski imperializm.

Idea syjonistyczna była potrzebna Brytyjczykom by oddalić francuską konkurencję w regionie i posiąść Palestynę konieczną do kontrolowania Kanału Sueskiego, najkrótszej drogi morskiej do Indii. To samo teraz się powtarza.

W ubiegłym roku Perle zorganizował zebranie, na którym proponowano wojnę nie tylko przeciwko Irakowi, ale też Arabii Saudyjskiej i Egiptowi, by zabezpieczyć serce światowych rezerw ropy. Irak miałby być tylko osią tego przedsięwzięcia. Jednym z usprawiedliwień tego projektu miało być bezpieczeństwo Izraela.

Na pozór wszystko to jest dobre dla Izraela. Ameryka kontroluje świat, my kontrolujemy Amerykę. Nigdy przedtem Żydzi nie mieli takiego wpływu na centrum światowej władzy. Ale ta tendencja mnie niepokoi. Jesteśmy jak hazardziści, którzy stawiają cale swoje pieniądze i przyszłość na jednego konia. Dobrego konia, konia, który nie ma teraz żadnej konkurencji, ale tylko jednego. Neokonserwatyści spowodują długi okres chaosu w świecie arabsko-muzułmańskim. Wojna w Iraku pokazała już, że ich znajomość arabskiej rzeczywistości jest bardzo ograniczona. Ich przewidywania polityczne nie trzymają się kupy, tylko brutalna siła ratuje ich interesy. Kiedyś Amerykanie się wycofają, ale my tu zostaniemy. Musimy współżyć z narodami arabskimi. Chaos w krajach arabskich wystawia nas na niebezpieczeństwo. Wolfowitz i spółka marzą być może o Bliskim Wschodzie demokratycznym (sic), liberalnym, syjonistycznym i zakochanym w Ameryce, ale rezultatem ich awantur będzie fanatyzm i fundamentalizm, które zagrożą naszej egzystencji. Sojusz żydowskich neokonserwatystów z chrześcijańskimi fundamentalistami może w końcu wywołać sprzeciw w Waszyngtonie. I jeśli Bush zostanie pobity w najbliższych wyborach tak jak jego ojciec po pierwszej wojnie w Zatoce, cały ten gang zostanie przegoniony. Biblia uczy nas o losie królów Judei, którzy oparli się na ówczesnym mocarstwie Egipcie...

Bush i jego klika neokonserwatystów to nie jest jakiś kruchy twór. Wprost przeciwnie, jest teraz bardzo silny. Ale czy naprawdę wszystko mamy postawić na niego?

tłum: J.S.A
(zmieniony tytuł org)

Logo "Exxon-Mobilu" - "Esso" Rockefellera (Standard Oil) podczas współpracy z IG Farben III Rzeszy Niemieckej;
David Rockefeller jest obecnie honorowym presesem wpływowej Council on Foreign Relations,
intelektualnego "motoru" obecnej wojny, a Adam Michnik - członkiem Grupy Doradczej.

Rada Stosunków Zagranicznych - Council on Foreign Relations (CFR)

Gazeta Wyborcza gardłuje za wojną, ponieważ redaktor naczelny Adam Michnik
należy do Grupy Doradczej CFR (Rada Stosunków Zagranicznych); Reuters
jest własnością Rockefellera z Exxonu-Mobilu; większość mediów prasowych
jest powiązana personalnie z CFR i wykupiona przez korporacje naftowe i zbrojeniowe
Dlatego z oficjalnych mediów nie dowiemy się nigdy prawdy.

Izraelowi marzy się iracka ropa
18.04.2003 12:59

Władze Izraela rozważają odbudowę naftociągu Mosul-Hajfa unieruchomionego w 1948 roku, co pozwoliłoby wznowić import do Izraela irackiej ropy. Według tygodnika "Foreign Report", w tej sprawie miały już odbyć się wstępne rozmowy między Izraelczykami i władzami Jordanii.

Irak odmawiał Izraelowi prawa do istnienia i uchodził za zaprzysięgłego wroga żydowskiego państwa. Rurociąg łączący północnoirackie zagłębie naftowe w Mosulu z izraelskim portem nad Morzem Śródziemnym - Hajfą, przebiega przez Jordanię. Po wygaśnięciu w Palestynie brytyjskiego mandatu i powstaniu Izraela rurociąg unieruchomiono i zbudowano jego odgałęzienie do Syrii.

Warunkiem odbudowy połączenia do Hajfy jest zgoda przyszłego rządu Iraku, ale już teraz sprawa ta - według zachodnich źródeł dyplomatycznych na Bliskim Wschodzie - była poruszona w kontaktach Waszyngtonu z iracką opozycją, w tym z Irackim Kongresem Narodowym Ahmeda Szalabiego, któremu zapewne przypadnie ważna rola w przyszłym rządzie. "Szalabi, polityk kontrowersyjny, omawiał przyszłe stosunki Iraku z Izraelem i USA, w tym kwestię uznania Izraela przez nowe władze w Bagdadzie. Z informacji ze źródeł dyplomatycznych wynika, że rząd Busha oświadczył, iż nie poprze zniesienia sankcji ONZ nałożonych na Irak o ile następcy Saddama Husajna nie zgodzą się na dostawy ropy do Izraela" - napisał "Foreign Report". Obecnie Izrael importuje ropę z Rosji i krajów afrykańskich. Do 1979 roku, kiedy obalono rządy szacha, kupował ją w Iranie.

Izraelski dziennik "Haarec" cytuje ministra ds. infrastruktury Josefa Parickiego, według którego uruchomienie rurociągu ma swe uzasadnienie gospodarcze, ponieważ zmniejszyłoby nawet o 25 proc. koszty, które Izrael ponosi importując surowce energetyczne. "Foreign Report" nie dziwi się poparciu Waszyngtonu dla inicjatywy Izraela i wskazuje na dwa powody: "Wynegocjowane w 1975 roku przez ówczesnego sekretarza stanu USA Henry Kissingera izraelsko-amerykańskie memorandum o zrozumieniu gwarantuje, że w przypadku kryzysu USA zaspokoją wszystkie naftowe potrzeby Izraela. Memorandum, które było po cichu przedłużane co pięć lat, zobowiązuje również USA do budowy i gromadzenia strategicznych zapasów ropy z myślą o Izraelu".

Tygodnik sądzi też, że dostawy ropy z północnego Iraku drogą lądową do Hajfy zmniejszyłoby zależność USA od dostaw ropy z innych rejonów nad Zatoką Perską. Sugeruje to, że Izrael mógłby część irackiej ropy przekazywać USA.(PAP)

Dlaczego polityka rządu, (a także "Gazety Wyborczej";) są tak służalcze wobec USA?

Papugowanie wypowiedzi Busha w wykonaniu Kwaśniewskiego, Millera czy ministra spraw zagranicznych, Cimoszewicza, oczywiście nic nie tłumaczy ("trzeba walczyć ze złem", "chodzi o walkę z terroryzmem", "Irak jest zagrożeniem dla nas wszystkich"). Dostaliśmy wgląd w prawdziwe przyczyny polskiego poparcia dla USA podczas lutowej wizyty Millera w Waszyngtonie. Z Millerem pojechali czołowi polscy biznesmeni. Zbigniew Niemczycki (Agora) powiedział: "Najważniejszy jest klimat polityczny, bez tego nie ma mowy, by taki gigant jak Ameryka chciał robić prawdziwe interesy z Polską. A ten klimat polityczny jest doskonały. Rozmowy były ciekawe. Zapowiadają się ciekawe rezultaty." Klimat polityczny jest doskonały - czytaj: "popieramy Busha na 120 procent". Najbogatszy Polak, Jan Kulczyk, dodał: "Jest wola współpracy. Rozmawiamy. Rysują się możliwości naprawdę ciekawych przedsięwzięć. Rozmawialiśmy np. z przedstawicielami Bechtela, światowej firmy budowlanej i energetycznej." (Przypomnijmy, Bechtel chciał zarabiać na prywatyzacji wody w Boliwii. Dopiero wielki ruch protestu powstrzymał tę korporację.)

W globalnym systemie kapitalistycznym konkurencja odbywa się na dwóch połączonych ze sobą płaszczyznach. Istnieje konkurencja ekonomiczna między firmami oraz geopolityczna między państwami.

Kulczyk i Niemczycki wyrazili interesy najbogatszych ludzi w Polsce - ludzi, o których rząd się najbardziej troszczy.

Ale Kwaśniewski i Miller widzą korzyści geopolityczne. Stawiają na USA ponieważ Stany posiadają najpotężniejszą machinę wojenną w historii. Szefowie firm i państwa liczą na materialne korzyści ze służalczej postawy wobec USA. Reszta społeczeństwa, oczywiście, będzie musiała ponieść koszty. Przykład Turcji jest wymowny w tej kwestii. Turcja ma drugie wojsko w NATO, ale jest bardzo biednym krajem - bynajmniej nie drugim najbogatszym państwem Sojuszu. Kilka tygodni temu USA zaoferowały Turcji 4 miliardy dolarów za poparcie w wojnie z Irakiem. USA chcą używać baz militarnych, ale nowo wybrany rząd martwi się o polityczne skutki takiej decyzji. "Jeśli Turcja pomoże nam w tej wojnie, my chcemy pomóc Turcji w ekonomicznych skutkach tej wojny", jak powiedział wysoki urzędnik USA.

JEWSRENOUNCE.ORG
JEWS RENOUNCE LEGAL RIGHT TO ISRAELI CITIZENSHIP

The following letter has now been signed by more than 150 Jews in the diaspora who thereby renounced their legal right to Israeli citizenship and was sent to the Israeli embassy in New York. By this gesture, the signers rejected any approval or support of Israel's dispossession of the Palestinian people, the brutality of its occupation, and the undemocratic/racist nature of its policies.

We make this letter available because additional diaspora Jews would like to sign (the original version was written in England, where it circulated amongst artists and intellectuals. See signatures). We hope that you will agree with its principles and sign. Your name will not be used for any purpose except those expressly agreed upon by you from choices you will be provided on the signatory form (and once you see the form of course you can decide not to sign it at all).

READ reasons to sign the letter --Essays, etc. SEE reasons to sign the letter --Images of the Occupation Contact us Send a link to this letter to a friend

LETTER

We are Jews, born and raised outside Israel, who, under Israel's "law of return", have a legal right to Israeli residence and citizenship. We wish to renounce this unsought "right" because:

1) We regard it as morally wrong that this legal entitlement should be bestowed on us while the very people who should have most right to a genuine "return", having been forced or terrorized into fleeing, are excluded.

2) Israel's policies towards the Palestinians are barbaric - we do not wish to identify ourselves in any way with what Israel is doing.

3) We disagree with the notion that Zionist emigration to Israel is any kind of "solution" for diaspora Jews, anti-semitism or racism - no matter to what extent Jews have been or are victims of racism, they have no right to make anyone else victims.

4) We wish to express our solidarity with all those who are working for a time when Israel, the West Bank and Gaza Strip can be lived in by people without any restrictions based on so-called racial, cultural, or ethnic origins.

We look forward to the day when all the peoples of the area are enabled to live in peace with each other on this basis of nondiscrimination and mutual respect. Perhaps some of us would even wish to live there, but only if the rights of the Palestinians are respected. To those who consider Israel a "safe haven" for Jews in the face of anti-semitism, we say that there can be no safety in taking on the role of occupier and oppressor. We hope that the people of Israel and their leaders will come to realize this soon.

SIGN THE LETTER Kontakt

IG Farben/Standard Oil=Exxon=Esso, CEO D.Rockefeller