Diego Garcia - Post-December 26, 2004 Andaman Tsunami Satellite Imagery





Tsunami spowodowane przez ludzi







(“A man-made tsunami” - skrót)



 

Terry Jones*

 




Jestem zaskoczony światowymi reakcjami na tragedię tsunami. Dlaczego gazety, telewizja i politycy są tacy gorliwi? Dlaczego Brytyjczycy dali ponad 100 milionów funtów i czemu Tony Blair obiecał dalsze setki milionów? Dlaczego Australia obiecuje 435 milionów funtów, Niemcy 360 milionów i George W. Bush 187 milionów? **





Oczywiście to cudowne, że ludzka rasa tak solidarnie pomaga ofiarom tej katastrofy, no ale właściwie dlaczego nie pomaga ofiarom w Iraku?








Według jedynych wiarygodnych obliczeń naukowych*** wojna spowodowała śmierć około 100 tysięcy irackich cywilów, a tsunami 150 tysięcy. A jednak, jeśli chodzi o Irak, media zdają się odmawiać publikacji zdjęć z Iraku.






W Faludży nie było ani jednego reportera, który by tłumaczył, że mimo trzydziestu lat pracy czegoś takiego jeszcze nie widział.








Diego Garcia - http://www.dg.navy.mil British Indian Ocean Territory (B.I.O.T.). If you're looking for a professional challenge, a close-knit team, unbelievable recreational facilities and exquisite natural beauty, then you are coming to the perfect place! "
Papież nie wezwał swoich wiernych do pamięci o Irakijczykach, a MTV nie uczciło ich ani jedną minutą ciszy. Wprost przeciwnie: George W. Bush i Tony Blair minimalizują liczbę zabitych (mimo metodologicznej rzetelności opublikowanego badania statystycznego) i nie dopuszczają żadnych obliczeń.






Dlaczego śmierć spowodowana przez bomby i kule wywołuje mniejszą litość niż ta spowodowana przez wielką falę? Czy życie Irakijczyka jest mniej warte niż życie Indonezyjczyka, Taja, Hindusa czy Szweda? Dlaczego telewizje i gazety nie zbierają pieniędzy na irackie ofiary?














Dlaczego nie płaczą nad tym tsunami, które spowodowaliśmy na Środkowym Wschodzie? Zaskakujące, nieprawdaż?







The Guardian





11 stycznia 2005




tłum. j.s.a




*Terry Jones – scenarzysta, aktor i reżyser, członek Monty Python








**zadeklarowano łącznie 6 miliardów dolarów, ale istnieje olbrzymia różnica między kwotami publicznie zadeklarowanymi a wpływami: zob. np. ostatnie komunikaty ONZ w tej sprawie; ponadto: tsunami dotknęło 11, biednych raczej, krajów w Azji i Afryce (w tym np. Bangladesz, Sri Lanka, Somalia, Tanzania); kraje te na koniec 2003 roku miały dług zagraniczny w wysokości 406 miliardów dolarów; tylko w roku 2003 zwróciły krajom bogatym (oraz Bankowi Światowemu i Międzynarodowemu Funduszowi Walutowemu łącznie 68 miliardów dolarów; między 1980 a 2003 łączne spłaty zadłużenia były jedenaście razy wyższe niż dług z 1980; sam dług wzrósł pięciokrotnie.






W 17 dni po tsunami przedstawiciele 19 najbogatszych państw-wierzycieli w końcu zebrali się, by zdecydować, że żadnemu z tych krajów nie daruje się nawet najmniejszej części tego ekonomicznego garbu-pułapki, odroczono jedynie spłaty (zresztą ta grupa wierzycieli do tej pory długi darowywała jedynie z powodów geostrategicznych: Egipt i Polska w 1991, Rosja w 1998, Pakistan w 2001);










***zob np.



Gilbert Burnham (The Lancet ) Dzisiejsza Hiroszima i sumienie świata zachodniego

http://www.irak.pl/bezHiroszimy2005___!.htm




Tsunami w Iraku – los kobiet i dzieci

http://www.irak.pl/IrakLosKobietiDzieci12.2004.htm



PS. Po światowym Internecie - krążą “informacje” jakoby azjatyckie tsunami również zostało “wywołane przez ludzi” tj. Amerykanów, za pomocą gigantycznej, podziemnej (wł. podwodnej) eksplozji nuklearnej. To oczywiście bzdura. Prawdą w tych wiadomościach jest jedynie to, że na położonej pośrodku Oceanu Indyjskiego wyspie Diego Garcia Amerykanie mają dużą, strategiczną bazę wojskową, że w okresie przedświątecznym (na początku grudnia 2004) Pentagon uruchomił most powietrzny do Tajlandii i że u północnych wybrzeży Sumatry (Aceh) – od strony wschodniej – pojawiły się dwa amerykańskie lotniskowce (USS “Abraham Lincoln” i USS “Bonhomme Richard”) wraz z okrętami towarzyszącymi.







Nowość "made in USA" - reklama kin pornograficznych w Bagdadzie
Jednak zadaniem mostu powietrznego do Tajlandii było po prostu ponowne uruchomienie starych amerykańskich baz wojskowych porzuconych po wojnie w Wietnamie oraz urządzenie w nich burdeli dla służących w Iraku nieżonatych żołnierzy amerykańskich (pomysł Donalda Rumsfelda, szefa Pentagonu). Rząd Filipin - gdzie znajduje się aktualnie gros burdeli dla amerykańskich żołnierzy z Iraku - zwrócił się o zamknięcie ich części (Singapur, który gościł amerykańskie burdele w czasie wojny wietnamskiej tym razem odmówił i to na początku aktualnej wojny), ponadto - prozaicznie - transport lotniczy z Bagdadu do Bangkoku jest dużo tańszy niż do Manili.









Natomiast lotniskowce podpłynęły pod Sumatrę by przeprowadzić bombardowania pozycji separatystycznej partyzantki Ruch Wyzwolenia Aceh - Gerakan Aceh Merdeka - (pomysł Paula Wolfowitza, nr 2 Pentagonu, były ambasador USA w Indonezji). W związku z tragedią tsunami Amerykanie zrezygnowali z zamiaru bombardowań z powitrza i od 7 stycznia 2005 prowadzą operację desantową z ziemi, walki trwają. Rząd indonezyjski zamknął rejon walk dla organizacji humanitarnych prowadzących obecnie akcję pomocową w Aceh (dopuszczono tam tylko USAID).









Ruch Wyzwolenia Aceh istnieje od połowy lat siedemdziesiątych. W latach 1989-1998 prezydent Indonezji Suharto ogłosił Aceh “strefą wojenną” i prowadził tam represje (operacja “Red Net”), które – podobnie jak we Wschodnim Timorze - pochłonęły życie dziesiątek tysięcy ludzi. W końcu jednak prowincja Aceh uzyskała autonomię i dzisiaj na północnej Sumatrze – oficjalnie – zostaje 70% wpływów z wydobycia ropy.





Celem amerykańskiej operacji wojskowej w Aceh jest eliminacja ok. trzech tysięcy aktywnych jeszcze bojowników – uzbrojonych głównie w kałasznikowy i dubeltówki – którzy mimo to domagają się “niepodległości i sprawiedliwości społecznej” (istnieje emigracyjny rząd Aceh – w Szwecji).






Rząd indonezyjski wystawił przeciw nim 25 tysięcy żołnierzy (plus 20 tys. policji). Mimo to oddziały R.W.A. doprowadziły do wycofania z wyspy amerykański megakoncern naftowy Exxon-Mobil. Rząd amerykański uznał działania indonezyjskiego wojska za nieskuteczne i w listopadzie 2004 podjął decyzję o udzieleniu pomocy.


(j.s.a)



Exxon Mobil Indonesian soldiers patrol an oil refinery in Aceh.

















Diego Garcia - British Indian Ocean Territory (B.I.O.T.)

In 1971 PERTAMINA-Mobil Oil Indonesia discovered a huge oil reserve in Arun, Aceh and a similar discovery was made by PERTAMINA-Huffco in Badak, East Kalimantan.

www.irak.pl - Inicjatywa STOP WOJNIE